Saya selalu mengharapkan kita dapat kembali seperti biasa. Senyum sama2, gelak sama2, nangis sama2, kongsi cerita sama2 and apa2 lah yg sama2. Sorry sebab ayat saya sgt skema malam ini. Saya buat ni selepas skype and call awak. Yeah saya still sedih. Tapi saya tetap sabar. And tabah. Mungkin ini dah jadi takdir kita berdua. Sebenarnya, kalau kita betul2 sayang org tu, memang susah nk melupakannya. Mcam tu lah perasaan saya kat awak. Saya memang susah nk melupakan awak sbb saya dah syg awak terlalu lama and perasaan saya dekat awak sgt mendalam. Awak tak nmpak apa yg saya rasa. Sebab saya sorok perasaan ini. Sbb tu awak asyik fikir yg saya tak perlukan awak. Tapi jauh di sudut hati saya, saya memang perlukan awak. Saya perlukan awak setiap masa sebab awak inspirasi saya untuk saya terus bertahan. Tapi sekarang dah lain, yg lepas biarkan lepas. Kita sekarang lihat ke hadapan.
Ada banyak sebenarnya nak diungkapkan tapi lebih baik disimpan dlm hati yg rapuh ini. Terima kasih atas segalanya. Dan minta maaf atas setiap kesalahan saya.
Yang ikhlas, Azie.
p/s: I love you, RS.
